Deeleconomie stuit op onze bezitterigheid

AristotleVroeger hoorde je ze al van kilometers ver aankomen. Een beetje student fietste toen op een verroest barrel dat de nodige bijgeluiden produceerde. Tegenwoordig verplaatsen studenten zich steeds vaker op gelikte, geruisloze leenfietsen. De fietsenrekken op de universiteit staan er vol mee. De moderne student huurt tegen een vast bedrag per maand een rijwiel en krijgt, wanneer er iets stuk gaat, dezelfde dag nog een vervangend exemplaar aangeleverd. Studeren is ook niet meer wat het geweest is.

Lees verder

Advertenties

Kleine theologie van het water

Plato-en-AristotelesDe spreekwoordelijke Hollandse zomer, waarin zonneschijn en buien elkaar afwisselen, laat het dit jaar afweten. Fijn voor de zonaanbidders onder ons, minder goed nieuws voor alles wat afhankelijk is van water. Aanhoudende warmte met weinig tot geen neerslag betekent immers droogte. De NOS heeft van de nood een deugd gemaakt en er een terugkerende rubriek van gemaakt: ”Droogte in Nederland”. Wie er wat doorheen klikt en scrolt, wordt zich bewust van het belang van water. Je leest over bos- en heidebranden, bedreigde oogsten, scheuren in dijken, uitgedroogde drinkpoelen, lage waterdruk, gele gazons en ander leed dat veroorzaakt wordt door het watertekort.

Lees verder

Geloven omdat het absurd is. Tertullianus als wegbereider van het fideïsme?

TertullianusThe early-Christian writer Tertullian is commonly associated with the statement ‘credo quia absurdum’ – I believe because it is absurd. However, this sentence (first ascribed to him in the early-modern period) cannot be found in Tertullian’s work. As this article seeks to demonstrate, the very idea behind it is neither in line with his conception of the relationship between faith and reason. The same Tertullian who decries the Greek philosophy of ‘Athens’ builds on Stoic views to reinforce and clarify his theological positions. Rather than as a total rejection of ancient philosophy, his preference for ‘Jerusalem’ should therefore be read as a critique of the way in which some Greek philosophers philosophized and the unchristian conclusions that they reached. Tertullian did not shun philosophical argumentation as such. As a matter of fact, his argument based on absurdity resembles one the rhetorical tropes described in Aristotle’s Rhetoric. The real conflict in Tertullian is that between the divine wisdom from heaven and the worldly wisdom of the heretics.

Link to article (in Dutch)

The survival of Aristotelianism in early English mercantilism

AristotelesHandbooks of the history of economic thought typically assume a strict fault line between scholastic economics and mercantilism. Historically, the distinction between the two streams of thought was less evident—especially when it came to the style of argumentation, in which there is much continuity between the scholastic doctors and early mercantilists. However, although the latter did not employ the scholastic method, both traditions frequently called upon classical authorities to strengthen their arguments. What is striking is the high regard for Aristotle among the late-sixteenth and early-seventeenth century English mercantilists. By way of illustration, this article reviews the surprising role of Aristotelian ideas, primarily from the Metaphysics and Physics, within the debate between Gerard Malynes and Edward Misselden on England’s economics crisis.

Link to article