Cultuur- en techniekkritiek bij Buber, Heidegger en Anders

Na de Eerste Wereldoorlog verschijnt Martin Bubers (1878-1965) hoofdwerk Ich und Du als een proeve van dialogische filosofie, waarin relationaliteit en ontmoeting centraal staan. Kenmerkend voor Joodse filosofie, maar in schril contrast met de voorbije oorlog, keert Buber zich tegen het autonomie-denken van zijn tijd. Hem staat geen werkelijkheid voor ogen waarin het ‘Ik’ zich vervreemdt van de wereld en alles verwordt tot een ‘Het’, maar waarin de verhouding tussen mensen en wereld opnieuw vorm krijgt in het relationele grondwoord ‘Ik-Jij’.

Lees verder

Advertenties